Skip to toolbar

2015_ArhUrbposleIIsvetskograta_o

Konferencija

Arhitektura i urbanizam posle Drugog svetskog rata
Zaštita kao proces ili model

12. novembar 2015.

Organizacija: Zavod za zaštitu spomenika kulture grada Beograda, pod pokroviteljstvom Skupštine grada Beograda

Izgradnja i obnova gradova posle Drugog svetskog rata predstavlja poseban segment kulturnog nasleđa mnogih evropskih država. Arhitektura i urbanizam ovog perioda na našim prostorima imali su dinamičan razvojni put. Tokom poslednjih decenija 20. veka pa do danas, nijedno značajno ostvarenje posleratnog perioda nije ostalo neprimećeno, bilo da se radi o stručnim tekstovima ili dodeli prestižnih nagrada.

Međutim, nedovoljno ili nepotpuno proučavanje savremenog arhitektonskog stvaralaštva u odnosu na stvaralaštvo ranijih epoha vremenom je dovelo do problema vrednovanja i izostanka jasno definisanih vrednosnih sudova i komparativnih parametara na osnovu kojih je neko delo moguće valorizovati. Paradoks koji prati istraživanje i tumačenje posleratne arhitektonske produkcije u našoj sredini dobio je posebnu „težinu“ izazvanu specifičnim sociopolitičkim kontekstom u kojem se ta arhitektura razvijala i stvarala.

Za definisanje principa zaštite posleratnog arhitektonskog nasleđa najvažnije je jasno određivanje značaja pojedinačnih objekata i urbanističkog koncepta, odnosno njihove vrednosti u odnosu na druge zaštićene objekte iste ili slične kategorije. Ova činjenica posebno dobija na značaju u svetlu aktuelne građevinske politike uglavnom bazirane na intenzivnom prepravljanju objekata i njihovom nepovratnom narušavanju ili nestanku. Prezentovanjem novih saznanja i istraživanja o urbanom razvoju iz perioda posle 1945. godine činimo značajan, a ponekad i presudan korak da upravo nasleđe iz svih istorijskih slojeva ostane sačuvano za buduće generacije.

Cilj Konferencije je, dakle, da se sagledaju i preispitaju dosadašnji stručni stavovi o značaju očuvanja posleratne arhitekture i urbanizma. Cilj je, takođe, i formiranje čvrstog referentnog okvira za definisanje nove politike zaštite i revalorizaciju materijalnog kulturnog nasleđa zasnovanog na vremenskoj distanci, kulturno-istorijskoj i socio-antropološkoj analizi, dokumentovanosti i kriterijumima koji se tiču arhitektonskog i urbanističkog kvaliteta, idejne i tehničke inovativnosti i samosvojnosti dela.

Konferencija: Arhitektura i urbanizam posle Drugog svetskog rata

Leave a Reply